' ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ - Farmer's Day '
' ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ - Farmer's Day '
ျမန္မာနိုင္ငံမွာ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးနိုင္ငံအျဖစ္ ပုဂံေခတ္မတိုင္မီကတည္းကစ၍ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ ရပ္တည္လာခဲ့ေသာ နိုင္ငံျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ ျမန္မာနိုင္ငံသားအမ်ားစုမွာ ေတာင္သူလယ္သမား သို႔မဟုတ္ လယ္ယာက႑ အမွီျပဳ၍ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း လုပ္ကိုင္ေနသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ျမန္မာနိုင္ငံ လူဦးေရ၏ ရဝ ရာခိုင္ႏႈန္းမွာ လယ္ယာလုပ္ငန္းမ်ားျဖင့္ အသက္ေမြးၾကသူမ်ားျဖစ္ေပရာ ေခတ္အဆက္ဆက္ အစိုးရမ်ားႏွင့္ နိုင္ငံေရးသမားတို႔အတြက္ အေရးပါေသာ လူတန္းစားတစ္ရပ္ ျဖစ္ေနသည္။
သမိုင္းေနာက္ခံအက်ဥ္း
ပေဒသရာဇ္ေခတ္အဆက္ဆက္တြင္ ေတာင္သူလယ္သမားတို႔၏ အသက္ေမြးမႈမွာ ႀကီးမားသည့္ အေျပာင္းအလဲမရွိဘဲ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းခဲ့ေသာ္လည္း ေအာက္ျမန္မာနိုင္ငံကို နယ္ခ်ဲ့တို႔ စစ္ႏွစ္ႀကိမ္ျပဳ သိမ္းပိုက္ၿပီးေသာအခါတြင္ ေတာင္သူလယ္သမားတို႔ဘဝမွာ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚလာသည္။
၁၈၆၉ ခုႏွစ္တြင္ ဆူးအက္တူးေျမာင္း ဖြင့္လွစ္နိုင္ခဲ့သျဖင့္ အေရွ႕ႏွင့္အေနာက္ ဆက္ဆံေရးမွာ ပိုမိုပြင့္လင္း လြယ္ကူလာသည္။ ယင္းေၾကာင့္ ၁၈၅၂ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ဒုတိယစစ္ပြဲအၿပီး အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ က်ေရာက္ခဲ့သည့္ ေအာက္ျမန္မာနိုင္ငံမွ ဆန္စပါးကို ျပည္ပတင္ပို႔ရန္ ဆန္စပါးစိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းကို တိုးခ်ဲ့လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာ အထက္ျမန္မာနိုင္ငံမွ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား ေအာက္ျမန္မာနိုင္ငံသို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕လုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကသည္။
ဆန္စပါးစိုက္ပ်ိဳးမႈအေျခအေန ေကာင္းလာေသာအခါတြင္ အဂၤလိပ္တို႔က ေအာက္ျမန္မာနိုင္ငံ ေျမခြန္ေတာ္လက္စြဲႏွင့္ ေျမႏွင့္ အခြန္ေတာ္ဥပေဒကို ျပ႒ာန္းကာ ကုန္သည္မ်ားအက်ိဳးကို ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။ ၁၈၈၆ ခုႏွစ္ အထက္ျမန္မာနိုင္ငံကို သိမ္းပိုက္ၿပီးခ်ိန္တြင္ ယင္းဥပေဒကိုပင္ ဆက္လက္ျပ႒ာန္းခဲ့သည္။
လယ္ယာလုပ္ငန္း တိုးတက္ေစရန္ ျမန္မာတစ္နိုင္ငံလုံးရွိ ေျမမ်ားကို
ဂရန္ေျမ (အပိုင္စာခ်ဳပ္ေျမ)
အငွားစာခ်ဳပ္ေျမ
ယာယီလုပ္ခြင့္ရေျမ
ေျမႏုကြၽန္းေျမ
နယ္သစ္ဖြင့္ေဒသေျမ ဟူ၍ ခြဲျခားသတ္မွတ္ေပးခဲ့သည္။
ယင္းေၾကာင့္ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးလုပ္ကိုင္သူ အဆမတန္ မ်ားျပားလာၿပီး ေျမလြတ္ေျမရိုင္းမ်ားကို ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းကာ လယ္ယာသစ္မ်ား ေဖာ္ထုတ္လုပ္ကိုင္လာၾကသည္။
ယင္းေၾကာင့္ အဂၤလိပ္အရင္းရွင္တို႔၏ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေသာ္လည္း ေဒသခံေတာင္သူလယ္သမားမ်ားျဖစ္သည့္ ျမန္မာေက်းလက္ေန လူတန္းစားမ်ား၏ ဘဝမွာ လုပ္ငန္းမကြၽမ္းက်င္မႈ၊ အရင္းအႏွီးမရွိမႈ၊ အသိပညာအားနည္းမႈတို႔ေၾကာင့္ အေႂကြးပတ္လည္ဝိုင္းကာ ေနာက္ဆုံးတြင္ လယ္ေျမမ်ား ခ်စ္တီးတို႔ထံ ေပးအပ္ခဲ့ရသည္။
၁၉၃ဝ ျပည့္ႏွစ္ ကမာၻ႔စီးပြားပ်က္ကပ္ ျဖစ္ပြားေသာအခါတြင္ ျမန္မာလယ္သမားအမ်ားစုမွာ လယ္ယာမဲ့ဘဝသို႔ ေရာက္ရွိသြားၾကရာမွ ဆက္လက္သည္းမခံနိုင္ၾကေတာ့သျဖင့္ ၁၉၃ဝ ျပည့္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၂ ရက္ေန႕တြင္ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ ထင္ရွားေသာ ေတာင္သူလယ္သမား အေရးေတာ္ပုံႀကီး ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။
ယင္းအေရးေတာ္ပုံကို ဂဠုန္ဆရာစံက “သုပဏၰကဂဠဳနရာဇာ” ဘြဲ႕ခံယူကာ သာယာဝတီနယ္ အလံေတာင္တြင္ စခန္းခ်၍ အေရးေတာ္ပုံကို ေခါင္းေဆာင္ခဲ့သည္။
အဂၤလိပ္တို႔က ယင္းအေရးေတာ္ပုံကို သုံးႏွစ္နီးပါးခန႔္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ႏွိမ္နင္းခဲ့ရၿပီး ဆရာစံႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ဖမ္းဆီးကြပ္မ်က္ခဲ့သျဖင့္ ေတာင္သူလယ္သမား အေရးေတာ္ပုံ ရပ္နားသြားေသာ္လည္း ယင္းအေရးေတာ္ပုံေၾကာင့္ ျမန္မာနိုင္ငံသားမ်ားစိတ္တြင္ ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ဓာတ္မ်ား နိုးၾကားလာခဲ့သည္။
နယ္ခ်ဲ့လက္ေအာက္တြင္ ေတာင္သူလယ္သမားတို႔၏ ဘဝမွာ ေအာက္က်ေနာက္က်ျဖင့္ ေနထိုင္ခဲ့ရသည္။
၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္ေန႕တြင္ ျမန္မာနိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးရကာ ဖဆပလအစိုးရက အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။
လြတ္လပ္ေရးရလွ်င္ရခ်င္း ၁၉၄၈ ခုႏွစ္တြင္ပင္ ဖ.ဆ.ပ.လ အစိုးရက လယ္ယာအလုပ္သမား အနည္းဆုံးလုပ္ခေၾကးေငြ ဥပေဒႏွင့္ လယ္ယာေျမ နိုင္ငံပိုင္ျပဳလုပ္ေရးဥပေဒတို႔ကို ျပ႒ာန္းေပးကာ လယ္သမားတို႔၏ ဘဝကို ျမႇင့္တင္နိုင္ေရး အစီအစဥ္မ်ား ခ်မွတ္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕တြင္ ထူးျခားတိုးတက္မႈ မရွိခဲ့ေပ။
၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီက နိုင္ငံေတာ္အာဏာ ရယူခဲ့သည့္ေနာက္ပိုင္း ေတာင္သူလယ္သမားဘဝ ျမင့္မားေစေရးဟူသည့္ ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ မတ္လတြင္ သီးစားခ်ထားေရးဥပေဒ၊ သီးစားခ်ထားေရးနည္းဥပေဒ၊ ေတာင္သူလယ္သမား အခြင့္အေရးကာကြယ္သည့္ ဥပေဒမ်ား ခ်မွတ္ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕ေအာင္ျမင္မႈမရွိ၍ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္တြင္ ၁၉၆၃ သီးစားခ်ထားေရးဥပေဒကို ျပင္ဆင္သည့္ ၁၉၆၅ သီးစားခ်ထားေရးဥပေဒကို ထပ္မံထုတ္ျပန္ေပးခဲ့ၿပီး တစ္ဧက ေခ်းေငြႏႈန္းထားကိုလည္း ရွစ္ဆအထိ တိုးျမႇင့္ေပးခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အျခားမူဝါဒအမွားမ်ားေၾကာင့္ စိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္မႈက်ဆင္းခဲ့ၿပီး တာဝန္ေက်စပါး ထုတ္လုပ္သည့္အဆင့္ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။
ေပၚေပါက္လာပုံ
ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီက ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂ ရက္ေန႕တြင္ နိုင္ငံေတာ္အာဏာကို ရယူခဲ့ၿပီး ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ၏ ဝါဒသေဘာထားကို ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၃ဝ ရက္ေန႕က ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့ရာ ထိုဝါဒသေဘာထား ေၾကညာခ်က္တြင္ ေတာင္သူလယ္သမား၊ အလုပ္သမားမ်ား ေခါင္းပုံျဖတ္ခံဘဝမွ လြတ္ေျမာက္ေစရန္ ရည္႐ြယ္၍ ဆိုရွယ္လစ္ေလာကသစ္ကို ေတာင္သူလယ္သမား၊ အလုပ္သမားတို႔အင္အားျဖင့္ တည္ေဆာက္မည္ဟု ပါရွိသည္။
ယင္းရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ လယ္ယာလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒမ်ား ခ်မွတ္ေပးျခင္း၊ ေျမရွင္စနစ္ဖ်က္သိမ္းေပးျခင္း စသျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။
တစ္ဖန္ ေတာင္သူလယ္သမားထုအတြင္း စည္းလုံးညီၫြတ္မႈရရွိေစရန္အတြက္ ေတာင္သူလယ္သမားႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲႏွင့္ ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ အခမ္းအနားမ်ားကို က်င္းပေပးခဲ့ရာမွ ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ ေပၚေပါက္လာရျခင္း ျဖစ္သည္။
အထိမ္းအမွတ္ပြဲမ်ား က်င္းပ
ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ကို ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ကစ၍ ႏွစ္စဥ္ ဇန္နဝါရီလ (၁)ရက္ေန႕တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ၾကေသာ္လည္း ၁၉၆၄ တြင္ က်င္းပေသာ ေတာင္သူလယ္သမား ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲႀကီးတြင္ တက္ေရာက္လာေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ဇန္နဝါရီလမွာ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား၏ လယ္ယာရိတ္သိမ္းခ်ိန္ႏွင့္ တိုက္ဆိုင္ေနျခင္း၊ အဂၤလိပ္ႏွစ္သစ္ကူးကာလကို ဂုဏ္ျပဳသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ကို ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ စတင္အာဏာရယူသည့္ မတ္လ ၂ ရက္ေန႕တြင္ ေျပာင္းလဲက်င္းပသင့္ေၾကာင္း တင္ျပရာမွ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္မွစ၍ ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ကို မတ္လ ၂ ရက္ေန႕တြင္ ေျပာင္းလဲက်င္းပခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
မတ္လ ၂ ရက္ေန႕ေရာက္လွ်င္ ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ အခမ္းအနားကို အစိုးရက ဦးေဆာင္၍ တစ္နိုင္ငံလုံးတြင္ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း က်င္းပေလ့ရွိခဲ့သည္။
_
ကိုးကား.....
The Voice Weekly ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ (၆) အမွတ္ (၁၇)၊ Monday, March 1-7, 2010 စာမ်က္ႏွာ - အခ်ပ္ပို(a)
ျမန္မာနိုင္ငံမွာ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးနိုင္ငံအျဖစ္ ပုဂံေခတ္မတိုင္မီကတည္းကစ၍ ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ ရပ္တည္လာခဲ့ေသာ နိုင္ငံျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ ျမန္မာနိုင္ငံသားအမ်ားစုမွာ ေတာင္သူလယ္သမား သို႔မဟုတ္ လယ္ယာက႑ အမွီျပဳ၍ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း လုပ္ကိုင္ေနသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ျမန္မာနိုင္ငံ လူဦးေရ၏ ရဝ ရာခိုင္ႏႈန္းမွာ လယ္ယာလုပ္ငန္းမ်ားျဖင့္ အသက္ေမြးၾကသူမ်ားျဖစ္ေပရာ ေခတ္အဆက္ဆက္ အစိုးရမ်ားႏွင့္ နိုင္ငံေရးသမားတို႔အတြက္ အေရးပါေသာ လူတန္းစားတစ္ရပ္ ျဖစ္ေနသည္။
သမိုင္းေနာက္ခံအက်ဥ္း
ပေဒသရာဇ္ေခတ္အဆက္ဆက္တြင္ ေတာင္သူလယ္သမားတို႔၏ အသက္ေမြးမႈမွာ ႀကီးမားသည့္ အေျပာင္းအလဲမရွိဘဲ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းခဲ့ေသာ္လည္း ေအာက္ျမန္မာနိုင္ငံကို နယ္ခ်ဲ့တို႔ စစ္ႏွစ္ႀကိမ္ျပဳ သိမ္းပိုက္ၿပီးေသာအခါတြင္ ေတာင္သူလယ္သမားတို႔ဘဝမွာ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚလာသည္။
၁၈၆၉ ခုႏွစ္တြင္ ဆူးအက္တူးေျမာင္း ဖြင့္လွစ္နိုင္ခဲ့သျဖင့္ အေရွ႕ႏွင့္အေနာက္ ဆက္ဆံေရးမွာ ပိုမိုပြင့္လင္း လြယ္ကူလာသည္။ ယင္းေၾကာင့္ ၁၈၅၂ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ဒုတိယစစ္ပြဲအၿပီး အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ က်ေရာက္ခဲ့သည့္ ေအာက္ျမန္မာနိုင္ငံမွ ဆန္စပါးကို ျပည္ပတင္ပို႔ရန္ ဆန္စပါးစိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းကို တိုးခ်ဲ့လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာ အထက္ျမန္မာနိုင္ငံမွ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား ေအာက္ျမန္မာနိုင္ငံသို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕လုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကသည္။
ဆန္စပါးစိုက္ပ်ိဳးမႈအေျခအေန ေကာင္းလာေသာအခါတြင္ အဂၤလိပ္တို႔က ေအာက္ျမန္မာနိုင္ငံ ေျမခြန္ေတာ္လက္စြဲႏွင့္ ေျမႏွင့္ အခြန္ေတာ္ဥပေဒကို ျပ႒ာန္းကာ ကုန္သည္မ်ားအက်ိဳးကို ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။ ၁၈၈၆ ခုႏွစ္ အထက္ျမန္မာနိုင္ငံကို သိမ္းပိုက္ၿပီးခ်ိန္တြင္ ယင္းဥပေဒကိုပင္ ဆက္လက္ျပ႒ာန္းခဲ့သည္။
လယ္ယာလုပ္ငန္း တိုးတက္ေစရန္ ျမန္မာတစ္နိုင္ငံလုံးရွိ ေျမမ်ားကို
ဂရန္ေျမ (အပိုင္စာခ်ဳပ္ေျမ)
အငွားစာခ်ဳပ္ေျမ
ယာယီလုပ္ခြင့္ရေျမ
ေျမႏုကြၽန္းေျမ
နယ္သစ္ဖြင့္ေဒသေျမ ဟူ၍ ခြဲျခားသတ္မွတ္ေပးခဲ့သည္။
ယင္းေၾကာင့္ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးလုပ္ကိုင္သူ အဆမတန္ မ်ားျပားလာၿပီး ေျမလြတ္ေျမရိုင္းမ်ားကို ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းကာ လယ္ယာသစ္မ်ား ေဖာ္ထုတ္လုပ္ကိုင္လာၾကသည္။
ယင္းေၾကာင့္ အဂၤလိပ္အရင္းရွင္တို႔၏ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေသာ္လည္း ေဒသခံေတာင္သူလယ္သမားမ်ားျဖစ္သည့္ ျမန္မာေက်းလက္ေန လူတန္းစားမ်ား၏ ဘဝမွာ လုပ္ငန္းမကြၽမ္းက်င္မႈ၊ အရင္းအႏွီးမရွိမႈ၊ အသိပညာအားနည္းမႈတို႔ေၾကာင့္ အေႂကြးပတ္လည္ဝိုင္းကာ ေနာက္ဆုံးတြင္ လယ္ေျမမ်ား ခ်စ္တီးတို႔ထံ ေပးအပ္ခဲ့ရသည္။
၁၉၃ဝ ျပည့္ႏွစ္ ကမာၻ႔စီးပြားပ်က္ကပ္ ျဖစ္ပြားေသာအခါတြင္ ျမန္မာလယ္သမားအမ်ားစုမွာ လယ္ယာမဲ့ဘဝသို႔ ေရာက္ရွိသြားၾကရာမွ ဆက္လက္သည္းမခံနိုင္ၾကေတာ့သျဖင့္ ၁၉၃ဝ ျပည့္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၂ ရက္ေန႕တြင္ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ ထင္ရွားေသာ ေတာင္သူလယ္သမား အေရးေတာ္ပုံႀကီး ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။
ယင္းအေရးေတာ္ပုံကို ဂဠုန္ဆရာစံက “သုပဏၰကဂဠဳနရာဇာ” ဘြဲ႕ခံယူကာ သာယာဝတီနယ္ အလံေတာင္တြင္ စခန္းခ်၍ အေရးေတာ္ပုံကို ေခါင္းေဆာင္ခဲ့သည္။
အဂၤလိပ္တို႔က ယင္းအေရးေတာ္ပုံကို သုံးႏွစ္နီးပါးခန႔္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ႏွိမ္နင္းခဲ့ရၿပီး ဆရာစံႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ဖမ္းဆီးကြပ္မ်က္ခဲ့သျဖင့္ ေတာင္သူလယ္သမား အေရးေတာ္ပုံ ရပ္နားသြားေသာ္လည္း ယင္းအေရးေတာ္ပုံေၾကာင့္ ျမန္မာနိုင္ငံသားမ်ားစိတ္တြင္ ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ဓာတ္မ်ား နိုးၾကားလာခဲ့သည္။
နယ္ခ်ဲ့လက္ေအာက္တြင္ ေတာင္သူလယ္သမားတို႔၏ ဘဝမွာ ေအာက္က်ေနာက္က်ျဖင့္ ေနထိုင္ခဲ့ရသည္။
၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္ေန႕တြင္ ျမန္မာနိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးရကာ ဖဆပလအစိုးရက အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။
လြတ္လပ္ေရးရလွ်င္ရခ်င္း ၁၉၄၈ ခုႏွစ္တြင္ပင္ ဖ.ဆ.ပ.လ အစိုးရက လယ္ယာအလုပ္သမား အနည္းဆုံးလုပ္ခေၾကးေငြ ဥပေဒႏွင့္ လယ္ယာေျမ နိုင္ငံပိုင္ျပဳလုပ္ေရးဥပေဒတို႔ကို ျပ႒ာန္းေပးကာ လယ္သမားတို႔၏ ဘဝကို ျမႇင့္တင္နိုင္ေရး အစီအစဥ္မ်ား ခ်မွတ္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕တြင္ ထူးျခားတိုးတက္မႈ မရွိခဲ့ေပ။
၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီက နိုင္ငံေတာ္အာဏာ ရယူခဲ့သည့္ေနာက္ပိုင္း ေတာင္သူလယ္သမားဘဝ ျမင့္မားေစေရးဟူသည့္ ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ မတ္လတြင္ သီးစားခ်ထားေရးဥပေဒ၊ သီးစားခ်ထားေရးနည္းဥပေဒ၊ ေတာင္သူလယ္သမား အခြင့္အေရးကာကြယ္သည့္ ဥပေဒမ်ား ခ်မွတ္ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ေသာ္လည္း လက္ေတြ႕ေအာင္ျမင္မႈမရွိ၍ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္တြင္ ၁၉၆၃ သီးစားခ်ထားေရးဥပေဒကို ျပင္ဆင္သည့္ ၁၉၆၅ သီးစားခ်ထားေရးဥပေဒကို ထပ္မံထုတ္ျပန္ေပးခဲ့ၿပီး တစ္ဧက ေခ်းေငြႏႈန္းထားကိုလည္း ရွစ္ဆအထိ တိုးျမႇင့္ေပးခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အျခားမူဝါဒအမွားမ်ားေၾကာင့္ စိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္မႈက်ဆင္းခဲ့ၿပီး တာဝန္ေက်စပါး ထုတ္လုပ္သည့္အဆင့္ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။
ေပၚေပါက္လာပုံ
ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီက ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂ ရက္ေန႕တြင္ နိုင္ငံေတာ္အာဏာကို ရယူခဲ့ၿပီး ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ၏ ဝါဒသေဘာထားကို ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၃ဝ ရက္ေန႕က ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့ရာ ထိုဝါဒသေဘာထား ေၾကညာခ်က္တြင္ ေတာင္သူလယ္သမား၊ အလုပ္သမားမ်ား ေခါင္းပုံျဖတ္ခံဘဝမွ လြတ္ေျမာက္ေစရန္ ရည္႐ြယ္၍ ဆိုရွယ္လစ္ေလာကသစ္ကို ေတာင္သူလယ္သမား၊ အလုပ္သမားတို႔အင္အားျဖင့္ တည္ေဆာက္မည္ဟု ပါရွိသည္။
ယင္းရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ လယ္ယာလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒမ်ား ခ်မွတ္ေပးျခင္း၊ ေျမရွင္စနစ္ဖ်က္သိမ္းေပးျခင္း စသျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။
တစ္ဖန္ ေတာင္သူလယ္သမားထုအတြင္း စည္းလုံးညီၫြတ္မႈရရွိေစရန္အတြက္ ေတာင္သူလယ္သမားႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲႏွင့္ ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ အခမ္းအနားမ်ားကို က်င္းပေပးခဲ့ရာမွ ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ ေပၚေပါက္လာရျခင္း ျဖစ္သည္။
အထိမ္းအမွတ္ပြဲမ်ား က်င္းပ
ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ကို ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ကစ၍ ႏွစ္စဥ္ ဇန္နဝါရီလ (၁)ရက္ေန႕တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ၾကေသာ္လည္း ၁၉၆၄ တြင္ က်င္းပေသာ ေတာင္သူလယ္သမား ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲႀကီးတြင္ တက္ေရာက္လာေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ဇန္နဝါရီလမွာ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား၏ လယ္ယာရိတ္သိမ္းခ်ိန္ႏွင့္ တိုက္ဆိုင္ေနျခင္း၊ အဂၤလိပ္ႏွစ္သစ္ကူးကာလကို ဂုဏ္ျပဳသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ကို ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ စတင္အာဏာရယူသည့္ မတ္လ ၂ ရက္ေန႕တြင္ ေျပာင္းလဲက်င္းပသင့္ေၾကာင္း တင္ျပရာမွ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္မွစ၍ ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ကို မတ္လ ၂ ရက္ေန႕တြင္ ေျပာင္းလဲက်င္းပခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
မတ္လ ၂ ရက္ေန႕ေရာက္လွ်င္ ေတာင္သူလယ္သမားေန႕ အခမ္းအနားကို အစိုးရက ဦးေဆာင္၍ တစ္နိုင္ငံလုံးတြင္ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း က်င္းပေလ့ရွိခဲ့သည္။
_
ကိုးကား.....
The Voice Weekly ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ (၆) အမွတ္ (၁၇)၊ Monday, March 1-7, 2010 စာမ်က္ႏွာ - အခ်ပ္ပို(a)
Comments
Post a Comment