" ရဟန္းတို႔သည္ တရားသျဖင့္ မိမိပိုင္ေသာပစၥည္းကုိ ေအာက္ပါပုဂၢဳိလ္မ်ားအား လွဴႏုိင္ေပးႏုိင္ပါသလား "

" ရဟန္းတို႔သည္ တရားသျဖင့္ မိမိပိုင္ေသာပစၥည္းကုိ
ေအာက္ပါပုဂၢဳိလ္မ်ားအား လွဴႏုိင္ေပးႏုိင္ပါသလား "

(က)ေက်ာင္းတိုက္ရွိသံဃာအားလံုး။
(ခ) မိမိလိုလားေသာရဟန္းသာမေဏတစ္ပါး။
(ဂ) ေက်ာင္းသား(ကပၸိယ၊ ေ၀ယ်ာ၀စၥျပဳသူ)
(ဃ) မိဘ ေဆြမ်ဳိး။
(င) လူ႔ဘ၀ ဇနီး သားသမီး။
(စ) ပစၥည္းေလးပါး ဒါယကာ ဒါယိကာမ။
(ဆ) ပစၥည္းေလးပါ ဒါယကာ ဒါယိကာမ မဟုတ္သူ
လူအမ်ား။
အေျဖ။ ။ ေက်ာင္းတိုက္ရွိသံဃာအားလံုး၊ မိမိလိုလား
ေသာရဟန္းသာမေဏတစ္ပါးကုိ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါ၏။
ေက်ာင္းသား(ကပၸိယ၊ ေ၀ယ်ာ၀စၥျပဳသူတို႔အားလည္း
ေပးေကာင္း၏။ သို႔ေသာ္လူတို႔ကလွဴထားေသာပစၥည္း
ကို ခဏမွ်ျဖစ္ေစ၊ နည္းနည္းျဖစ္ေစမိမိသံုးၿပီးမွေပး
ေကာင္း၏။ မိဘ ေဆြမ်ဳိးတြင္ မိဘကိုေပးေကာင္း၏။
ေဆြမ်ဳိးကိုကားအေၾကာင္းထူးမရွိဘဲ မေပးေကာင္း
အေၾကာင္းရွိ၍ေတာင္းလာလွ်င္ တစ္စံုတစ္ခုကိုေစခုိင္း
ၿပီးမွ ေ၀ယ်ာ၀စၥလုပ္သူအေနျဖင့္ နည္းနည္းပါးပါးေပး
ရသည္။ သူတို႔မွာ ၀တ္ဖို႔စားဖို႔ အရင္းအႏွီးလုပ္ဖို႔ကား
မေပးရ။ လူ႔ဘ၀ကဇနီးမွာ ပစၥည္းေလးပါးဖိတ္ထား
လွ်င္ ပစၥည္းေလးပါး ဒါယကာ ဒါယိကာမျဖစ္၍
မဖိတ္လွ်င္ ပစၥည္းေလးပါ ဒါယကာ ဒါယိကာမ
မဟုတ္သူ လူအမ်ားစာရင္းတြင္ပါ၀င္သြား၏။
ဒကာဒကာမတို႔အားလည္း အေၾကာင္းထူးမရွိလွ်င္
မေပးေကာင္း ေတာင္းလာလွ်င္ေ၀ယ်ာ၀စၥအလုပ္
ခုိင္း၍ သစ္သီးသစ္ရြက္စသည္ နည္းနည္းပါးပါး
ကို ေပးေကာင္း၏။
မွတ္ဖြယ္
ဤေနရာ၌ ရဟန္းသာမေဏတို႔က (က) ေတာင္းသာ
ေတာင္းေကာင္း မေပးေကာင္း (ခ) ေပးသာေပး
ေကာင္မေတာင္းေကာင္း (ဂ)ေတာင္းလည္း
ေတာင္းေကာင္း ေပးလည္းေပးေကာင္း၊ (ဃ)
မေတာင္းလည္းမေတာင္းေကာင္း မေပးလည္း
မေပးေကာင္းေသာ လူ၀တ္ေၾကာင္ေလးမ်ဳိးကို
မွတ္သားထုိက္၏။ ထိုတြင္
(က) တပည့္ေတာ္ထံ မည္သည့္ပစၥည္းကို
(သို႔မဟုတ္) ပစၥည္းေလးပါးကို အလိုရွိေသာ
အခါ ေတာင္းေတာ္မူပါဟု ဖိတ္မာန္ထားသူကို
ပ၀ါရိတဟု ေခၚ၏။ ထိုပ၀ါရိတႏွင့္ မိဘတစ္ပါး
ေဆြခုႏွစ္ဆက္စပ္ရေသာ ဥာတိတို႔အထံ၌
ေတာင္းသာေတာင္းေကာင္း၏။ မိမိပိုင္ပစၥည္း
ကိုကား မေပးေကာင္း။ ေသြးမစပ္ေသာ
သားမက္၊ ေခၽြးမ၊ မယားတို႔သည္ ေဆြမ်ဳိးမ်ား
မဟုတ္ၾက။
(ခ) ကိုးကြယ္ရာမဲ့၍ ဆင္းရဲေနသူ (သို႔မဟုတ္
သူေတာင္းစား) စစ္ရႈံး၍ေက်ာင္းသို႔ေျပး၀င္
လာေသာ အစိုးရ၊ ရိကၡာမပါေသာ ခရီးသြား
ဧည့္သည္ ဤသို႔ေသာလူ၀တ္ေၾကာင္တု႔ိအား
ေပးသာေပးေကာင္း၍ မေတာင္းေကာင္း။
(ဂ) မိဘတို႔အား ေပးလည္းေပးေကာင္း၏
ေတာင္းလည္းေတာင္းေကာင္း၏။
(ဃ) ဥာတိပ၀ါရိတမဟုတ္ေသာလူတို႔အား
လည္း မေတာင္းေကာင္း၊ ေပးလည္းမေပး
ေကာင္း သူတို႔ပိုင္ၿပီးေသာေရကိုေသာ္မွ်
မေတာင္းေကာင္း၊ သူတို႔အထံမွပစၥည္း
တစ္စံုတစ္ခုကို အလုိရွိလွ်င္ဆြမ္းရပ္သလို
ရပ္၍ျဖစ္ေစ၊ မိမိ၌ရွိေသာပစၥည္းျဖင့္လူ၀တ္
ေၾကာင္တစ္ေယာက္ကိုအလဲခုိင္း၍ျဖစ္ေစ
ယူရသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။ အခ်ဳိ႕ပုဂၢဳိလ္မ်ားက ဥာတိ
ပ၀ါရိတမဟုတ္သူအထံ မိမိအတြက္သာ
မေတာင္းေကာင္း သူမ်ားအတြက္ကား
ေတာင္းေကာင္း၏ဟု ယူဆ၍ ၿမိဳ႔ႀကီးမ်ား
၍ အျခားရဟန္းတစ္ပါးအတြက္ရဟန္း
တစ္ပါးက ဆြမ္း(ဆြမ္းဟင္း)ေလာင္းဖို႔
ရန္ ဖိတ္ၾက(တိုက္တြန္းၾက)၏။ ရွင္ဒကာ
ခံလုိက္ပါ။ ရဟန္းဒကာလုပ္ပါဟုတိုက္
တြန္းၾက၏။ ထိုကဲ့သို႔လည္းတိုက္တြန္း
ေကာင္းပါ၏။ ထိုသို႔တိုက္တြန္းမႈေၾကာင့္
အာပတ္သင့္၍ ပစၥည္းကိုရေသာအခါ
ပစၥည္းရွင္ႏွင့္တကြရဟန္းအားလံုး
(သာမေဏမ်ားပါ) မသံုးထုိက္၊ သံုးတိုင္း
သံုးတိုင္း အာပတ္သင့္၏။

(အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏
ဘာသာေရးျပႆနာမ်ားႏွင့္
စစ္တပ္တရားေတာ္မွ)