" ယူေရနီယမ္ ( uranium) "
" ယူေရနီယမ္ ( uranium) "
=====================
ယူေရနီယမ္သည္ ႏ်ဴကလီးယား အစီအစဥ္ မ်ားအတြက္ အေျခခံကုန္ပစၥည္း ျဖစ္သည္။ ယူေရနီယမ္အား ဟင္းလင္းပြင့္ မိုင္းတြင္းႏွင့္ ေျမေအာက္မိုင္းတြင္းမ်ားမွ တူးေဖာ္ရရွိသည္။ ယူေရနီယမ္ကို တကမၻာလုံးမွာ သဘာဝအတိုင္း ေတြ႕ရေသာ္လည္း စုစည္းေနေသာ သတၱဳ႐ိုင္းသိုက္မ်ားမွာ နည္းပါးစြာ ေတြ႕ရသည္။ မာေက်ာသိပ္သည္းၿပီး ပုံသြင္းရလြယ္ကူေသာ ေငြျဖဴေရာင္ရွိသည့္ ေရဒီယိုသတၱိႂကြ သတၱဳ တစ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။ ၎ သတၱဳတြင္ ျမင့္မားေသာ သိပ္သည္းမႈ ရွိၿပီး ေကာင္းမြန္စြာ သန္႔စင္ လိုက္ေသာအခါ ေရေအးႏွင့္ ဓာတ္ျပဳႏိုင္သည္။ ေလထုထဲတြင္ ၎ ကို ယူေရနီယမ္ေအာက္ဆိုဒ္ျဖင့္ ဖုံးအုပ္ထားေသာေၾကာင့္ လၽွင္ျမန္စြာ အၫွိတက္ႏိုင္သည္။ U သည္ ေရေႏြးေငြ႕ ႏွင့္ အက္ဆစ္ေပ်ာ္ရည္ မ်ားကို ဆန္႔က်င္တိုက္ခိုက္သည္။ ယူေရနီယမ္ ကို အစိုင္အခဲ အေျခအေန ႏွင့္ အျခား သတၱဳမ်ားျဖင့္ ေပါင္းစပ္ထားေသာ ျဒပ္ေပါင္းအျဖစ္ ေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။ ယူေရနီယမ္ အက္တမ္အခ်ိဳ႕ chain reaction အျဖစ္ ကြဲသည့္အခါ စြမ္းအင္ထြက္လာသည္။ ၎ကို ႏ်ဴကလီးယားကြဲျခင္းဟုေခၚသည္။ ႏ်ဴကလီးယားဓာတ္အားေပးစက္႐ုံမွာ fissionက ေႏွးေကြးစြာသာျဖစ္ၿပီး ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္မ်ားတြင္ အလြန္လ်င္ျမန္စြာ ျဖစ္ပြားသည္။ ကိစၥရပ္ ႏွစ္ခုစလုံးမွာ fission ကို အထူးဂ႐ုစိုက္၍ ထိန္းခ်ဳပ္ထားရမည္။ ယူေရနီယမ္၂၃၅ သို႔မဟုတ္ ပလူတိုနီယမ္ ၂၃၉ ကို သုံးသည္ အခါ ႏ်ဴကလီးယား fission အေကာင္းဆုံး လုပ္ေဆာင္သည္။ ယူ-၂၃၅ အက္တမ္ခြဲသည္ အခါ ႏ်ဴထ႐ြန္ ႏွစ္ခုမွ သုံးခု ထြက္လာသည္။ ေနာက္ထပ္ ယူ-၂၃၅ အက္တမ္မ်ား ထပ္ၿပီး စိုက္မိသည္။ ႏ်ဴထ႐ြန္မ်ား ဆပြားထပ္၍ ထြက္ရွိလာသည္။ ဆင့္ကဲ chain reaction ျဖစ္လာသည္။ ယူ-၂၃၅ အက္တမ္မ်ား လုံေလာက္စြာ ရွိမွ တည္ၿမဲေသာ chain reaction ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႔ ျဖစ္ေစမည့္ ျဒပ္ပမာဏကို critical mass ဟုေခၚသည္။ သဘာဝအတိုင္း ေတြ႕ရသည့္ အက္တမ္ တစ္ေထာင္တိုင္းမွာ ခုနစ္ခုကသာ ယူ-၂၃၅ ျဖစ္ၿပီး က်န္သည့္ ၉၉၃ လုံးက ယူ-၂၃၈ ျဖစ္သည္။
အသြင္ေျပာင္းျခင္း
ထုတ္ယူရရွိတဲ့ ယူေရနီယမ္သတၱဳ႐ိုင္းကို အမႈန္႔ေျခတယ္။ ေနာက္ဓာတုနည္းနဲ႔ သန္႔စင္ၿပီး'အဝါေရာင္ကိတ္'လို႔ေခၚတဲ့ အရာ လုပ္ယူတယ္။ အဝါေရာင္ရွိၿပီးယူေရနီယမ္ ၆ဝ မွ ၇ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိကာ ေရဒီယိုသတၱိႂကြသည္။ ယူ- ၂၃၅ အက္တမ္ပမာဏမ်ားျပားေအာင္ လုပ္ယူျခင္းကို enrichment လို႔ ေခၚပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္ဖို႔ yellow cake ကို ႏိုက္ထရစ္ အက္ဆစ္နဲ႔ေဖ်ာ္၊ ဓာတုနည္းနဲ႔စီရင္ၿပီး ယူေရနီယမ္ ဟက္ဆာဖလူအို႐ိုက္ ျဖစ္ေအာင္ေျပာင္းတယ္။ ၎ဟာ ဓာတ္ျပဳလြယ္ၿပီး စားတတ္လို႔ သတိနဲ႔ကိုင္တြယ္ရပါတယ္။
ျပည့္ဝေစျခင္း
ႏ်ဴကလီးယားဓာတ္ေပါင္းဖိုမွာသုံးဖို႔ ယူေရနီယမ္ -၂၃၅ ႏွစ္မွ သုံးရာခိုင္ႏႈန္းအထိ enrichလုပ္ယူရသည္။ လက္နက္အဆင့္ ယူေရနီယမ္မွာဆိုရင္ ယူ-၂၃၅ ၉ဝရာခိုင္ႏႈန္းအထိပါသည္။ အသုံးမ်ားတဲ့နည္းက ဆလင္ဒါထဲမွာ ယူေရနီယမ္ဖလူအို႐ိုက္ ဓာတ္ေငြ႕ကို ထည့္၍လွည့္ၿပီး ဗဟိုခြာအားကို သုံးျခင္းပါပဲ။ အနည္းငယ္ ပိုေလးတဲ့ ယူ-၂၃၈ ေတြကို ပိုေပါ့တဲ့ ယူ-၂၃၅ မွ သီးျခားကြဲထြက္သြားေစသည္။ ယူ-၂၃၈ ကို ဖယ္ရွားၿပီး ဗဟိုနားမွာ ယူ-၂၃၅ ကို စုယူသည္။ ဒီနည္းျဖင့္ ထပ္ခါထပ္ခါ လုပ္သည္။ ယူ- ၂၃၅ ဖယ္ရွားၿပီး အဓိကအားျဖင့္ ယူ-၂၃၈ သာ က်န္တဲ့ အရာကို depleted uranium လို႔ေခၚသည္။ ေလးလံၿပီး ေရဒီယိုသတၱိႂကြမႈ အနည္းငယ္ရွိသည္။ သံခ်ပ္ကာေဖာက္ က်ည္ဖူးေတြ မွာသုံးသည္။ အျခား enrichmentအလုပ္တဲ့နည္းကေတာ့ diffusionလို႔ ေခၚသည္။
သဘာဝတြင္ေတြ႕ရွိမႈအေျခအေန
hola U သည္ ေရဒီယို သတၱိႂကြေသာ္လည္း သီးျခားျဖစ္တည္မႈ မရွိပဲ ပတ္ဝန္းက်င္ တစ္ေလၽွာက္လုံးတြင္ က်ယ္ပ်ံ႕စြာ ျပန္႔ႏွံ႔လ်က္ ရွိသည္။ထို႔ေၾကာင့္ U ကိုမေတြ႕ရွိျခင္းမွာ မျဖစ္ႏိုင္ေပ။ ပင္ကိုအားျဖင့္ U ကို ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ရွိေသာ ေက်ာက္တုံးမ်ား၊ အေပၚယံေျမဆီလႊာ၊ ေလ ႏွင့္ ေရ ထဲတြင္ အလြန္ေသးငယ္ေသာ ပမာဏ အေနျဖင့္ ေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။ လူသားမ်ားသည္ ယူေရနီယမ္သတၱဳ ႏွင့္ ျဒပ္ေပါင္းမ်ားကို ေပါင္းစပ္ျခင္းမွာ မိုင္းတြင္း ေဖာက္ခြဲျခင္းမ်ားတြင္ အသုံးျပဳရန္ ျဖစ္သည္။ ေလထဲတြင္hgyyg ပါဝင္မႈသည္ အလြန္ နည္းပါးသည္။အျခားေနရာ၌ ပါဝင္မႈ သည္ ေလထဲတြင္ ပါဝင္မႈ ထက္ ပိုျမင့္မားသည္။ U သည္ ေရထဲတြင္ ေပ်ာ္ဝင္မႈ အားေကာင္းရာ ေက်ာက္တုံးမ်ား ႏွင့္ ေျမဆီလႊာမ်ား မွ ေရထဲသို႔ ေပ်ာ္ဝင္ေရာက္ရွိလာေသာ U ကို ရရွိႏိုင္သည္။ အခ်ိဳ႕ U သည္ ေရထဲတြင္ မေ႐ြ႕လ်ားပဲ တည္ရွိေနေသာေၾကာင့္ ထိုေရ၏ မ်က္ႏွာျပင္ကို ေနာက္က်ိေစႏိုင္သည္။ အလြန္ေသးငယ္ေသာ U အစိတ္အပိုင္းေလးတစ္ခုသာ ေလထဲမွ ေရထဲသို႔ ေရာက္ရွိႏိုင္သည္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေသာက္သုံးေရထဲတြင္ ပါဝင္ေသာ U ပမာဏသည္ အလြန္ နည္းပါးသည္။ ေျမဆီလႊာထဲတြင္ U ပါဝင္မႈကို ေျပာင္းလဲ၍ ေတြ႕ရွိရျခင္းသည္ အလြန္ နည္းပါးသည္။ လူသားမ်ားသည္ U ကို ေျမဆီလႊာဆီသို႔ ေပါင္းစပ္ ျဖတ္ေက်ာ္ ေစျခင္းမွာ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ျဖစ္သည္။ adios
== က်န္းမာေရးဆိုင္ရာသက္ေရာက္မႈမ်ား ==
လူသားမ်ားသည္ အစားအစာ၊ ေလ၊ ေရ ႏွင့္ေျမtnhjnjynyytyfjyyhgftyyfgnhjဆီလႊာ တို႔မွ U ပမာဏ အေျမာက္အမ်ား ကို အစဥ္အၿမဲ ထိေတြ႕ေနၾကရသည္။ ထိုကဲ့သို႔ U သည္ သဘာဝရွိ အရာဝတၳဳမ်ားတြင္ ပါဝင္ ေနၾကသည္။ အသီးအ႐ြက္ အျမစ္မ်ား ကဲ့သ္ို႔ေသာ အစားအစာမ်ား၊ ေရလဲတြင္ပါဝင္ေသာ ပမာဏ အနည္းငယ္ ႏွင့္ အသက္႐ႈလိုက္tdernhjdejတိုင္း ေလႏွင့္အတူ ပါလာေသာ အနည္းငယ္ေသာ U သက္ေရာက္မႈ ကို ၎တို႔မွ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရရွိၾကသည္။ ပင္လယ္အစားအစာမ်ားတြင္ U ပါဝင္မႈသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ နည္းပါးေသာေၾကာင့္ လုံၿခဳံမႈကို မထိခိုက္ႏိုင္ေပ။ အႏၲရာththrdယ္ရွိေသာ ပစၥည္းမ်ား စြန္႔ထုတ္သည့္ဆိုက္မ်ား အနီးတြင္ေနထိုင္ေသာbsdsvg လူထု၊ မိုင္းတြင္းမ်ား အနီးတြင္ေနထိုင္ေသာ လူထု၊ ေဖာ့စဖိတ္ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အလုပ္လုပ္ေသာ လူထု၊ ညစ္ညမ္းမႈရွိေသာ ေျမဆီလႊာမ်ားမွ ႀကီးထြားလာေသာ ေကာက္ပဲသီးႏွံမ်ားကိုစားေသာက္ေသာလူထု (သို႔မဟုတ္) U စြန္႔ထုတ္ပစၥည္းမ်ား ပါဝင္ေသာ ေရကိုေသာက္သုံးေသာလူထု သည္ အျခားေသာtgdgtgyderလူထု ထက္ပ္ိုၿပီး U ၏ သက္ေရာက္မႈ ကိုခံရမည္ ျဖစ္သည္။ U အေရာင္တင္မႈသည္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕ေသာ အႏုပညာရွင္မ်ားသည္ ၎ ကို ဖန္ထည္၊ မွန္ထည္ လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ေစရန္ အသုံးျပဳၾကသည္။ U သည္ ေရဒီယိုသတၱိႂကြေသာ ပစၥည္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ က်thdrhyန္းမားေရးအက်ိဳးtrdhyသက္ေရာက္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚႏိုင္သည္။ သိပၸံပညာရွင္မ်ားသည္ U ၏ ေရဒီယိုသက္ေရာက္မႈမ်ားtrryjnhryyhtကို မထိေရာက္ေစရန္ ကာကြယ္ၾကသည္။U ပမာဏအမ်ားအျပားမွ ဓာတုသက္ေရာက္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚႏိုင္ၿပီး ၎tytyryသက္ေရာက္မႈမ်ားသည္ ေက်ာက္ကပ္ကို ထိခိုက္ေစႏိုင္သည္။ U ၏ ေရဒီယိုသတၱိႂကြယိုယြင္းမႈသည္ အခ်ိန္ကာလအေတာ္ၾကာျဖစ္ေပၚေနေသာေၾကာင့္ အကာအကြယ္မဲ့ အသုံးျပဳေသာ လူသားမ်ားအတြက္ ကင္ဆာဆဲလ္မ်ားကို တိုးပြားေစႏိုင္သည္။ ျပည့္၀ေသာ U ကို အကာအကြယ္မဲ့ ကိုင္တြယ္အသုံးျပဳေသာ လူသည္ အျခားသူထက္ပိုၿပီး ကင္ဆာေရာဂါ ျဖစ္ေပၚရန္ အခြင့္အလမ္းပိုမ်ားသည္။
ပတ္ဝန္းက်င္အေပၚသက္ေရာက္မႈအေျခအေန
U သည္ေရဒီယိုသတၱိႂကြ အရာဝတၱဳျဖစ္ၿပီး အလြန္ဓာတ္ျပဳႏိုင္သည္။ထိုအေျခအေနေၾကာင့္ ၎ကို ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ျဒပ္စင္ပုံစံ အေနျဖင့္မေတြ႕ရွိႏိုင္ေပ။အျခားျဒပ္စင္ႏွင့္ဓာတ္ျပဳမႈ အေတာအတြင္း U ျဒပ္ေပါင္းသည္ အဓိကက်ၿပီး အရာဝတၳဳမ်ားသည္ ေရထဲတြင္ ေပ်ာ္ဝင္တိုးပြားႏိုင္သည္။U ျဒပ္ေပါင္းေပ်ာ္ရည္ကို ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ အဆိပ္ရွိၿပီး ေ႐ြ႕လ်ားႏိုင္ေသာ ေပ်ာ္ရည္အျဖစ္ သတ္မွတ္သည္။ U သည္ ကိုယ္တိုင္အေနျဖင့္ အႏၲရာယ္မရွိေသာ္လည္း ၎တို႔၏ ယိုယြင္းထြက္ကုန္မ်ားမွ ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ႏိုင္ၿပီး အထူးသျဖင့္ ေရဒီယိုသတၱိႂကြဓာတ္ေငြ႕မ်ားကို ေျမေအာက္ခန္းကဲ့သို႔ ကန္႔သတ္နယ္ေျမမ်ားတြင္ တည္ေဆာက္ႏိုင္သည္။ U သည္ ေလထဲတြင္ ဖုန္မႈန္႔အေနျဖင့္ တည္ရွိၿပီး ေရမ်က္ႏွာျပင္၊ အပင္မ်ား ႏွင့္ ေျမဆီလႊာ ေပၚသို႔ က်ေရာက္အေျခခ်ႏိုင္သည္။ ထို႔ျပင္ ေရထဲတြင္ အနည္အႏွစ္ အေနျဖင့္ နစ္ျမဳပ္ႏိုင္သည့္အျပင္ အနိမ့္ဆုံး ေျမဆီလႊာမ်က္ႏွာျပင္သို႔ ေရာက္ရွိႏိုင္ၿပီး ထိုေနရာတြင္ ၎တို႔သည္ U ႏွင့္ ေရာေႏွာႏိုင္သည္။ ေရထဲတြင္ ပါဝင္ေသာ U ပမာဏအနည္းငယ္သည္ အႏၲရာယ္ကင္းစြာ ေသာက္သုံးႏိုင္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သဘာ၀ အတိုင္းတည္ရွိေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ U သည္ ငါးမ်ား၊ ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္မ်ားတြင္ မပါဝင္ႏိုင္ေပ။ U သည္ က်င္ငယ္ေရ ႏွင့္ မစင္တို႔တြင္ လၽွင္ျမန္စြာ ျဖတ္သန္းေပ်ာ္ဝင္ႏိုင္သည္။U ျဒပ္ေပါင္းသည္ ေျမဆီလႊာ ႏွင့္ေရာ အျခားျဒပ္ေပါင္းမ်ား ႏွင့္ပါ ေပါင္းစပ္ႏိုင္ၿပီး ၎တို႔သည္ ေျမဆီလႊာထဲတြင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရမ်က္ႏွာျပင္သို႔ ေ႐ြ႕လ်ားျခင္းမရွိပဲ တည္ရွိေနႏိုင္သည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေဖာ့စဖိတ္ေျမဆီလႊာတြင္ U ပါဝင္မႈပိုမ်ားေသာ္လည္း ျပသနာ တစ္စုံတစ္ခု မျဖစ္ႏိုင္ေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ပါဝင္မႈသည္ သန္႔စင္ေသာ ေျမဆီလႊာအတြက္ သာမန္ပါဝင္မႈထက္ မပိုေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အပင္မ်ားသည္ U ကို ၎တို႔အျမစ္မ်ားမွ စုပ္ယူသိုေလွာင္ထားႏိုင္သည္။ မုန္လာဥကဲ့သို႔ေသာ ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္မ်ား၏ အျမစ္မ်ားတြင္ ပါဝင္ေသာ U ပါဝင္မႈသည္ သာမန္ ပါဝင္မႈထက္ ပိုမ်ားသည္။ထိုဟင္းသီးဟင္႐ြက္မ်ားကို ေဆးေၾကာသန္႔စင္လိုက္ေသာအခါ U သည္ ဆက္လက္မတည္ရွိႏိုင္ေတာ့ေပ။
ယူေရနီယမ္
ယူေရနီယမ္ သည္ ရွားပါးသည့္ သတၱဳျဒပ္စင္တစ္မ်ိဳး ျဖစ္ သည္။ ယင္း၏ ဓာတုသေကၤတ မွာ U ျဖစ္၍ အက္တမ္ အမွတ္စဥ္မွာ ၉၂ ျဖစ္သည္။ ထိုျဒဗ္စင္သည္ အက္တမ္စြမ္းအင္ ထုတ္ယူရန္အတြက္ အဓိကအေျခခံပစၥည္းျဖစ္သည္။ ယူေရနီယမ္သည္ ျဖဴ၍ သံမဏိထက္ အနည္းငယ္ေပ်ာ့သည္။ ေရ ထက္ တစ္ဆယ့္ရွစ္ဆ ပိုေလးသည္။ ထိုျဒပ္စင္၏ အက္တမ္ တစ္ခုသည္ ဟိုက္ဒ႐ိုဂ်င္အက္တမ္တစ္ခုထက္ ၂၃၈ ့ ဝ၇ ဆ ပို၍ေလးသျဖင့္ သတၱဳမ်ားတြင္ အေလးဆုံးျဖစ္သည္။ ထိုသတၱဳ ကို မည္သည့္အခါကမၽွ စင္ၾကယ္သည့္ အေျခခံတြင္ မေတြ႕ခဲ့ ရေခ်။ အဓိကအားျဖင့္ ပစ္ခ်ဗလင္းႏွင့္ ကာႏိုတိုက္ေခၚ တြင္းထြက္မ်ားတြင္ ေတြ႕ရသည္။ ယူေရနီယမ္ အက္တမ္ တစ္ခုကို ခြဲလိုက္ေသာအခါ ကရစ္ပတန္၊ စႂတြရွိယမ္၊ တယ္လ်ဴရီယမ္၊ အိုင္အိုဒင္း၊ ဇီႏြန္ႏွင့္ ေဗရီယမ္ စေသာ ေလးလံသည့္ ျဒပ္စင္မ်ားအျဖစ္သို႔ ကြဲထြက္သြားသည္။ POOP
ယူေရနီယမ္၌ အိုက္ဆိုတုပ္ေခၚ လုံးဝနီးပါး တူညီသည့္ ျဒပ္စင္အမ်ား ပါဝင္လ်က္ရွိသည္။ ထိုအိုက္ဆိုတုပ္မ်ားကို ယင္းတို႔၏ အေလးခ်ိန္အလိုက္ U ၂၃၄၊ U ၂၃၅ႏွင့္ U ၂၃၈ ဟု ေခၚၾကသည္။ သဘာဝအေလ်ာက္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ယူေရနီယမ္တြင္ U ၂၃၈သည္ ၉၉ ့၃ ရာခိုင္ႏႈန္း ပါဝင္၍ [HOONIGAN] U ၂၃၅သည္ ၇ ရာခိုင္ႏႈန္း ႏွင့္ U ၂၃၄ သည္ ့ဝဝ၆ ရာခိုင္ႏႈန္းမၽွသာ ပါဝင္သည္။ U ၂၃၅ အိုက္ဆိုတုပ္ကို အက္တမ္စြမ္းအင္ ထုတ္ လုပ္ရာ၌ အသုံးျပဳၾကသည္။ U ၂၃၅ တစ္ေပါင္ကို လုံးဝကြဲထြက္ေစခဲ့ေသာ္ တီ၊ အင္၊ တီ ေခၚ ေပါက္ကြဲ ေစတတ္ေသာ ပစၥည္းတန္ခ်ိန္ ၉ဝဝဝ ခန္႔ႏွင့္ ညီမၽွေပသည္။
ပစ္ခ်ဗလင္းကို ကေနဒါႏိုင္ငံ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ပိုင္းရွိ ဂရိတ္ဗဲယားလိပ္ေဒသႏွင့္ ကြန္ဂို(လီယိုပိုဗီး) ႏိုင္ငံတို႔တြင္ တူးေဖာ္ရရွိသည္။ ကာႏိုတိုက္ကို ဩစေႀတီးယားတိုက္တြင္ လည္းေကာင္း၊ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု ယူးတားျပည္နယ္ အေရွ႕ပိုင္းႏွင့္ ေကာ္လိုရားဒိုးျပည္နယ္ အေနာက္ပိုင္းတို႔တြင္ လည္းေကာင္း၊ ေပၚတူဂယ္ႏိုင္ငံႏွင့္ ဥေရာပတိုက္ရွိ အျခား ေဒသမ်ားတြင္လည္းေကာင္း တူးေဖာ္ရရွိႏိုင္ေပသည္။
၁၇၈၉ ယူေရနီယမ္သတၱဳ ရွိေၾကာင္းကို ဂ်ာမန္လူမ်ိဳး ဓာတုေဗဒပညာရွင္တစ္ဦးက သိရွိခဲ့ေလသည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ မာတင္ ကလပ္က႐ုတ္ျဖစ္၍ သူသည္ ယူေရနီယမ္ ေအာက္ ဆိုက္တစ္မ်ိဳးကို ေတြ႕ရွိခဲ့ရာ ယူေရးနပ္ၿဂိဳဟ္ကို ဂုဏ္ျပဳေသာ အားျဖင့္ အဆိုပါျဒပ္စင္ကို ယူေရနီယမ္ဟု အမည္ေပးခဲ့ ေလသည္။ သို႔ရာတြင္ ၁၈၄၁ ခုႏွစ္သို႔ေရာက္မွ ျပင္သစ္လူမ်ိဳး ဓာတုေဗဒ ပညာရွင္တစ္ဦးျဖစ္သူ ယူဂ်င္းပဲလီဂိုးဆိုသူက ယူေရနီယမ္သန္႔သန္႔ကို ခြဲထုတ္ႏိုင္ခဲ့ေပသည္။
ယူေရနီယမ္ကို တန္ဆာပလာမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ျဖစ္ေသာ သံမဏိ စပ္ရာတြင္လည္းေကာင္း၊ အိုးခြက္မ်ား အေရာင္ျခယ္ ရာ၊ ေရာင္ေျပာင္းေတာက္ဖန္မ်ား ျပဳလုပ္ရာႏွင့္ အလင္းေပါက္ ေဆးျခယ္ရာတို႔တြင္လည္းေကာင္း အသုံးျပဳၾကေလသည္။ သိပၸံ ပညာရွင္အခ်ိဳ႕က ခရစ္ႏွစ္ ၂ဝဝဝ ေလာက္သို႔ ေရာက္ေသာ အခါ စီးပြားေရးစြမ္းအားအတြက္ ေက်ာက္မီးေသြးကို သုံးမည့္ အစား ယူေရနီယမ္ကို အသုံးျပဳၾကဖြယ္ရွိသည္ဟု ယုံၾကည္ ၾကေလသည္။
း
း
Knowledge World
ယူေရနီယမ္သည္ ႏ်ဴကလီးယား အစီအစဥ္ မ်ားအတြက္ အေျခခံကုန္ပစၥည္း ျဖစ္သည္။ ယူေရနီယမ္အား ဟင္းလင္းပြင့္ မိုင္းတြင္းႏွင့္ ေျမေအာက္မိုင္းတြင္းမ်ားမွ တူးေဖာ္ရရွိသည္။ ယူေရနီယမ္ကို တကမၻာလုံးမွာ သဘာဝအတိုင္း ေတြ႕ရေသာ္လည္း စုစည္းေနေသာ သတၱဳ႐ိုင္းသိုက္မ်ားမွာ နည္းပါးစြာ ေတြ႕ရသည္။ မာေက်ာသိပ္သည္းၿပီး ပုံသြင္းရလြယ္ကူေသာ ေငြျဖဴေရာင္ရွိသည့္ ေရဒီယိုသတၱိႂကြ သတၱဳ တစ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။ ၎ သတၱဳတြင္ ျမင့္မားေသာ သိပ္သည္းမႈ ရွိၿပီး ေကာင္းမြန္စြာ သန္႔စင္ လိုက္ေသာအခါ ေရေအးႏွင့္ ဓာတ္ျပဳႏိုင္သည္။ ေလထုထဲတြင္ ၎ ကို ယူေရနီယမ္ေအာက္ဆိုဒ္ျဖင့္ ဖုံးအုပ္ထားေသာေၾကာင့္ လၽွင္ျမန္စြာ အၫွိတက္ႏိုင္သည္။ U သည္ ေရေႏြးေငြ႕ ႏွင့္ အက္ဆစ္ေပ်ာ္ရည္ မ်ားကို ဆန္႔က်င္တိုက္ခိုက္သည္။ ယူေရနီယမ္ ကို အစိုင္အခဲ အေျခအေန ႏွင့္ အျခား သတၱဳမ်ားျဖင့္ ေပါင္းစပ္ထားေသာ ျဒပ္ေပါင္းအျဖစ္ ေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။ ယူေရနီယမ္ အက္တမ္အခ်ိဳ႕ chain reaction အျဖစ္ ကြဲသည့္အခါ စြမ္းအင္ထြက္လာသည္။ ၎ကို ႏ်ဴကလီးယားကြဲျခင္းဟုေခၚသည္။ ႏ်ဴကလီးယားဓာတ္အားေပးစက္႐ုံမွာ fissionက ေႏွးေကြးစြာသာျဖစ္ၿပီး ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္မ်ားတြင္ အလြန္လ်င္ျမန္စြာ ျဖစ္ပြားသည္။ ကိစၥရပ္ ႏွစ္ခုစလုံးမွာ fission ကို အထူးဂ႐ုစိုက္၍ ထိန္းခ်ဳပ္ထားရမည္။ ယူေရနီယမ္၂၃၅ သို႔မဟုတ္ ပလူတိုနီယမ္ ၂၃၉ ကို သုံးသည္ အခါ ႏ်ဴကလီးယား fission အေကာင္းဆုံး လုပ္ေဆာင္သည္။ ယူ-၂၃၅ အက္တမ္ခြဲသည္ အခါ ႏ်ဴထ႐ြန္ ႏွစ္ခုမွ သုံးခု ထြက္လာသည္။ ေနာက္ထပ္ ယူ-၂၃၅ အက္တမ္မ်ား ထပ္ၿပီး စိုက္မိသည္။ ႏ်ဴထ႐ြန္မ်ား ဆပြားထပ္၍ ထြက္ရွိလာသည္။ ဆင့္ကဲ chain reaction ျဖစ္လာသည္။ ယူ-၂၃၅ အက္တမ္မ်ား လုံေလာက္စြာ ရွိမွ တည္ၿမဲေသာ chain reaction ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႔ ျဖစ္ေစမည့္ ျဒပ္ပမာဏကို critical mass ဟုေခၚသည္။ သဘာဝအတိုင္း ေတြ႕ရသည့္ အက္တမ္ တစ္ေထာင္တိုင္းမွာ ခုနစ္ခုကသာ ယူ-၂၃၅ ျဖစ္ၿပီး က်န္သည့္ ၉၉၃ လုံးက ယူ-၂၃၈ ျဖစ္သည္။
အသြင္ေျပာင္းျခင္း
ထုတ္ယူရရွိတဲ့ ယူေရနီယမ္သတၱဳ႐ိုင္းကို အမႈန္႔ေျခတယ္။ ေနာက္ဓာတုနည္းနဲ႔ သန္႔စင္ၿပီး'အဝါေရာင္ကိတ္'လို႔ေခၚတဲ့ အရာ လုပ္ယူတယ္။ အဝါေရာင္ရွိၿပီးယူေရနီယမ္ ၆ဝ မွ ၇ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိကာ ေရဒီယိုသတၱိႂကြသည္။ ယူ- ၂၃၅ အက္တမ္ပမာဏမ်ားျပားေအာင္ လုပ္ယူျခင္းကို enrichment လို႔ ေခၚပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္ဖို႔ yellow cake ကို ႏိုက္ထရစ္ အက္ဆစ္နဲ႔ေဖ်ာ္၊ ဓာတုနည္းနဲ႔စီရင္ၿပီး ယူေရနီယမ္ ဟက္ဆာဖလူအို႐ိုက္ ျဖစ္ေအာင္ေျပာင္းတယ္။ ၎ဟာ ဓာတ္ျပဳလြယ္ၿပီး စားတတ္လို႔ သတိနဲ႔ကိုင္တြယ္ရပါတယ္။
ျပည့္ဝေစျခင္း
ႏ်ဴကလီးယားဓာတ္ေပါင္းဖိုမွာသုံးဖို႔ ယူေရနီယမ္ -၂၃၅ ႏွစ္မွ သုံးရာခိုင္ႏႈန္းအထိ enrichလုပ္ယူရသည္။ လက္နက္အဆင့္ ယူေရနီယမ္မွာဆိုရင္ ယူ-၂၃၅ ၉ဝရာခိုင္ႏႈန္းအထိပါသည္။ အသုံးမ်ားတဲ့နည္းက ဆလင္ဒါထဲမွာ ယူေရနီယမ္ဖလူအို႐ိုက္ ဓာတ္ေငြ႕ကို ထည့္၍လွည့္ၿပီး ဗဟိုခြာအားကို သုံးျခင္းပါပဲ။ အနည္းငယ္ ပိုေလးတဲ့ ယူ-၂၃၈ ေတြကို ပိုေပါ့တဲ့ ယူ-၂၃၅ မွ သီးျခားကြဲထြက္သြားေစသည္။ ယူ-၂၃၈ ကို ဖယ္ရွားၿပီး ဗဟိုနားမွာ ယူ-၂၃၅ ကို စုယူသည္။ ဒီနည္းျဖင့္ ထပ္ခါထပ္ခါ လုပ္သည္။ ယူ- ၂၃၅ ဖယ္ရွားၿပီး အဓိကအားျဖင့္ ယူ-၂၃၈ သာ က်န္တဲ့ အရာကို depleted uranium လို႔ေခၚသည္။ ေလးလံၿပီး ေရဒီယိုသတၱိႂကြမႈ အနည္းငယ္ရွိသည္။ သံခ်ပ္ကာေဖာက္ က်ည္ဖူးေတြ မွာသုံးသည္။ အျခား enrichmentအလုပ္တဲ့နည္းကေတာ့ diffusionလို႔ ေခၚသည္။
သဘာဝတြင္ေတြ႕ရွိမႈအေျခအေန
hola U သည္ ေရဒီယို သတၱိႂကြေသာ္လည္း သီးျခားျဖစ္တည္မႈ မရွိပဲ ပတ္ဝန္းက်င္ တစ္ေလၽွာက္လုံးတြင္ က်ယ္ပ်ံ႕စြာ ျပန္႔ႏွံ႔လ်က္ ရွိသည္။ထို႔ေၾကာင့္ U ကိုမေတြ႕ရွိျခင္းမွာ မျဖစ္ႏိုင္ေပ။ ပင္ကိုအားျဖင့္ U ကို ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ရွိေသာ ေက်ာက္တုံးမ်ား၊ အေပၚယံေျမဆီလႊာ၊ ေလ ႏွင့္ ေရ ထဲတြင္ အလြန္ေသးငယ္ေသာ ပမာဏ အေနျဖင့္ ေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။ လူသားမ်ားသည္ ယူေရနီယမ္သတၱဳ ႏွင့္ ျဒပ္ေပါင္းမ်ားကို ေပါင္းစပ္ျခင္းမွာ မိုင္းတြင္း ေဖာက္ခြဲျခင္းမ်ားတြင္ အသုံးျပဳရန္ ျဖစ္သည္။ ေလထဲတြင္hgyyg ပါဝင္မႈသည္ အလြန္ နည္းပါးသည္။အျခားေနရာ၌ ပါဝင္မႈ သည္ ေလထဲတြင္ ပါဝင္မႈ ထက္ ပိုျမင့္မားသည္။ U သည္ ေရထဲတြင္ ေပ်ာ္ဝင္မႈ အားေကာင္းရာ ေက်ာက္တုံးမ်ား ႏွင့္ ေျမဆီလႊာမ်ား မွ ေရထဲသို႔ ေပ်ာ္ဝင္ေရာက္ရွိလာေသာ U ကို ရရွိႏိုင္သည္။ အခ်ိဳ႕ U သည္ ေရထဲတြင္ မေ႐ြ႕လ်ားပဲ တည္ရွိေနေသာေၾကာင့္ ထိုေရ၏ မ်က္ႏွာျပင္ကို ေနာက္က်ိေစႏိုင္သည္။ အလြန္ေသးငယ္ေသာ U အစိတ္အပိုင္းေလးတစ္ခုသာ ေလထဲမွ ေရထဲသို႔ ေရာက္ရွိႏိုင္သည္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေသာက္သုံးေရထဲတြင္ ပါဝင္ေသာ U ပမာဏသည္ အလြန္ နည္းပါးသည္။ ေျမဆီလႊာထဲတြင္ U ပါဝင္မႈကို ေျပာင္းလဲ၍ ေတြ႕ရွိရျခင္းသည္ အလြန္ နည္းပါးသည္။ လူသားမ်ားသည္ U ကို ေျမဆီလႊာဆီသို႔ ေပါင္းစပ္ ျဖတ္ေက်ာ္ ေစျခင္းမွာ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ျဖစ္သည္။ adios
== က်န္းမာေရးဆိုင္ရာသက္ေရာက္မႈမ်ား ==
လူသားမ်ားသည္ အစားအစာ၊ ေလ၊ ေရ ႏွင့္ေျမtnhjnjynyytyfjyyhgftyyfgnhjဆီလႊာ တို႔မွ U ပမာဏ အေျမာက္အမ်ား ကို အစဥ္အၿမဲ ထိေတြ႕ေနၾကရသည္။ ထိုကဲ့သို႔ U သည္ သဘာဝရွိ အရာဝတၳဳမ်ားတြင္ ပါဝင္ ေနၾကသည္။ အသီးအ႐ြက္ အျမစ္မ်ား ကဲ့သ္ို႔ေသာ အစားအစာမ်ား၊ ေရလဲတြင္ပါဝင္ေသာ ပမာဏ အနည္းငယ္ ႏွင့္ အသက္႐ႈလိုက္tdernhjdejတိုင္း ေလႏွင့္အတူ ပါလာေသာ အနည္းငယ္ေသာ U သက္ေရာက္မႈ ကို ၎တို႔မွ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရရွိၾကသည္။ ပင္လယ္အစားအစာမ်ားတြင္ U ပါဝင္မႈသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ နည္းပါးေသာေၾကာင့္ လုံၿခဳံမႈကို မထိခိုက္ႏိုင္ေပ။ အႏၲရာththrdယ္ရွိေသာ ပစၥည္းမ်ား စြန္႔ထုတ္သည့္ဆိုက္မ်ား အနီးတြင္ေနထိုင္ေသာbsdsvg လူထု၊ မိုင္းတြင္းမ်ား အနီးတြင္ေနထိုင္ေသာ လူထု၊ ေဖာ့စဖိတ္ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အလုပ္လုပ္ေသာ လူထု၊ ညစ္ညမ္းမႈရွိေသာ ေျမဆီလႊာမ်ားမွ ႀကီးထြားလာေသာ ေကာက္ပဲသီးႏွံမ်ားကိုစားေသာက္ေသာလူထု (သို႔မဟုတ္) U စြန္႔ထုတ္ပစၥည္းမ်ား ပါဝင္ေသာ ေရကိုေသာက္သုံးေသာလူထု သည္ အျခားေသာtgdgtgyderလူထု ထက္ပ္ိုၿပီး U ၏ သက္ေရာက္မႈ ကိုခံရမည္ ျဖစ္သည္။ U အေရာင္တင္မႈသည္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕ေသာ အႏုပညာရွင္မ်ားသည္ ၎ ကို ဖန္ထည္၊ မွန္ထည္ လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ေစရန္ အသုံးျပဳၾကသည္။ U သည္ ေရဒီယိုသတၱိႂကြေသာ ပစၥည္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ က်thdrhyန္းမားေရးအက်ိဳးtrdhyသက္ေရာက္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚႏိုင္သည္။ သိပၸံပညာရွင္မ်ားသည္ U ၏ ေရဒီယိုသက္ေရာက္မႈမ်ားtrryjnhryyhtကို မထိေရာက္ေစရန္ ကာကြယ္ၾကသည္။U ပမာဏအမ်ားအျပားမွ ဓာတုသက္ေရာက္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚႏိုင္ၿပီး ၎tytyryသက္ေရာက္မႈမ်ားသည္ ေက်ာက္ကပ္ကို ထိခိုက္ေစႏိုင္သည္။ U ၏ ေရဒီယိုသတၱိႂကြယိုယြင္းမႈသည္ အခ်ိန္ကာလအေတာ္ၾကာျဖစ္ေပၚေနေသာေၾကာင့္ အကာအကြယ္မဲ့ အသုံးျပဳေသာ လူသားမ်ားအတြက္ ကင္ဆာဆဲလ္မ်ားကို တိုးပြားေစႏိုင္သည္။ ျပည့္၀ေသာ U ကို အကာအကြယ္မဲ့ ကိုင္တြယ္အသုံးျပဳေသာ လူသည္ အျခားသူထက္ပိုၿပီး ကင္ဆာေရာဂါ ျဖစ္ေပၚရန္ အခြင့္အလမ္းပိုမ်ားသည္။
ပတ္ဝန္းက်င္အေပၚသက္ေရာက္မႈအေျခအေန
U သည္ေရဒီယိုသတၱိႂကြ အရာဝတၱဳျဖစ္ၿပီး အလြန္ဓာတ္ျပဳႏိုင္သည္။ထိုအေျခအေနေၾကာင့္ ၎ကို ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ျဒပ္စင္ပုံစံ အေနျဖင့္မေတြ႕ရွိႏိုင္ေပ။အျခားျဒပ္စင္ႏွင့္ဓာတ္ျပဳမႈ အေတာအတြင္း U ျဒပ္ေပါင္းသည္ အဓိကက်ၿပီး အရာဝတၳဳမ်ားသည္ ေရထဲတြင္ ေပ်ာ္ဝင္တိုးပြားႏိုင္သည္။U ျဒပ္ေပါင္းေပ်ာ္ရည္ကို ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ အဆိပ္ရွိၿပီး ေ႐ြ႕လ်ားႏိုင္ေသာ ေပ်ာ္ရည္အျဖစ္ သတ္မွတ္သည္။ U သည္ ကိုယ္တိုင္အေနျဖင့္ အႏၲရာယ္မရွိေသာ္လည္း ၎တို႔၏ ယိုယြင္းထြက္ကုန္မ်ားမွ ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ႏိုင္ၿပီး အထူးသျဖင့္ ေရဒီယိုသတၱိႂကြဓာတ္ေငြ႕မ်ားကို ေျမေအာက္ခန္းကဲ့သို႔ ကန္႔သတ္နယ္ေျမမ်ားတြင္ တည္ေဆာက္ႏိုင္သည္။ U သည္ ေလထဲတြင္ ဖုန္မႈန္႔အေနျဖင့္ တည္ရွိၿပီး ေရမ်က္ႏွာျပင္၊ အပင္မ်ား ႏွင့္ ေျမဆီလႊာ ေပၚသို႔ က်ေရာက္အေျခခ်ႏိုင္သည္။ ထို႔ျပင္ ေရထဲတြင္ အနည္အႏွစ္ အေနျဖင့္ နစ္ျမဳပ္ႏိုင္သည့္အျပင္ အနိမ့္ဆုံး ေျမဆီလႊာမ်က္ႏွာျပင္သို႔ ေရာက္ရွိႏိုင္ၿပီး ထိုေနရာတြင္ ၎တို႔သည္ U ႏွင့္ ေရာေႏွာႏိုင္သည္။ ေရထဲတြင္ ပါဝင္ေသာ U ပမာဏအနည္းငယ္သည္ အႏၲရာယ္ကင္းစြာ ေသာက္သုံးႏိုင္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သဘာ၀ အတိုင္းတည္ရွိေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ U သည္ ငါးမ်ား၊ ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္မ်ားတြင္ မပါဝင္ႏိုင္ေပ။ U သည္ က်င္ငယ္ေရ ႏွင့္ မစင္တို႔တြင္ လၽွင္ျမန္စြာ ျဖတ္သန္းေပ်ာ္ဝင္ႏိုင္သည္။U ျဒပ္ေပါင္းသည္ ေျမဆီလႊာ ႏွင့္ေရာ အျခားျဒပ္ေပါင္းမ်ား ႏွင့္ပါ ေပါင္းစပ္ႏိုင္ၿပီး ၎တို႔သည္ ေျမဆီလႊာထဲတြင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရမ်က္ႏွာျပင္သို႔ ေ႐ြ႕လ်ားျခင္းမရွိပဲ တည္ရွိေနႏိုင္သည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေဖာ့စဖိတ္ေျမဆီလႊာတြင္ U ပါဝင္မႈပိုမ်ားေသာ္လည္း ျပသနာ တစ္စုံတစ္ခု မျဖစ္ႏိုင္ေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ပါဝင္မႈသည္ သန္႔စင္ေသာ ေျမဆီလႊာအတြက္ သာမန္ပါဝင္မႈထက္ မပိုေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အပင္မ်ားသည္ U ကို ၎တို႔အျမစ္မ်ားမွ စုပ္ယူသိုေလွာင္ထားႏိုင္သည္။ မုန္လာဥကဲ့သို႔ေသာ ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္မ်ား၏ အျမစ္မ်ားတြင္ ပါဝင္ေသာ U ပါဝင္မႈသည္ သာမန္ ပါဝင္မႈထက္ ပိုမ်ားသည္။ထိုဟင္းသီးဟင္႐ြက္မ်ားကို ေဆးေၾကာသန္႔စင္လိုက္ေသာအခါ U သည္ ဆက္လက္မတည္ရွိႏိုင္ေတာ့ေပ။
ယူေရနီယမ္
ယူေရနီယမ္ သည္ ရွားပါးသည့္ သတၱဳျဒပ္စင္တစ္မ်ိဳး ျဖစ္ သည္။ ယင္း၏ ဓာတုသေကၤတ မွာ U ျဖစ္၍ အက္တမ္ အမွတ္စဥ္မွာ ၉၂ ျဖစ္သည္။ ထိုျဒဗ္စင္သည္ အက္တမ္စြမ္းအင္ ထုတ္ယူရန္အတြက္ အဓိကအေျခခံပစၥည္းျဖစ္သည္။ ယူေရနီယမ္သည္ ျဖဴ၍ သံမဏိထက္ အနည္းငယ္ေပ်ာ့သည္။ ေရ ထက္ တစ္ဆယ့္ရွစ္ဆ ပိုေလးသည္။ ထိုျဒပ္စင္၏ အက္တမ္ တစ္ခုသည္ ဟိုက္ဒ႐ိုဂ်င္အက္တမ္တစ္ခုထက္ ၂၃၈ ့ ဝ၇ ဆ ပို၍ေလးသျဖင့္ သတၱဳမ်ားတြင္ အေလးဆုံးျဖစ္သည္။ ထိုသတၱဳ ကို မည္သည့္အခါကမၽွ စင္ၾကယ္သည့္ အေျခခံတြင္ မေတြ႕ခဲ့ ရေခ်။ အဓိကအားျဖင့္ ပစ္ခ်ဗလင္းႏွင့္ ကာႏိုတိုက္ေခၚ တြင္းထြက္မ်ားတြင္ ေတြ႕ရသည္။ ယူေရနီယမ္ အက္တမ္ တစ္ခုကို ခြဲလိုက္ေသာအခါ ကရစ္ပတန္၊ စႂတြရွိယမ္၊ တယ္လ်ဴရီယမ္၊ အိုင္အိုဒင္း၊ ဇီႏြန္ႏွင့္ ေဗရီယမ္ စေသာ ေလးလံသည့္ ျဒပ္စင္မ်ားအျဖစ္သို႔ ကြဲထြက္သြားသည္။ POOP
ယူေရနီယမ္၌ အိုက္ဆိုတုပ္ေခၚ လုံးဝနီးပါး တူညီသည့္ ျဒပ္စင္အမ်ား ပါဝင္လ်က္ရွိသည္။ ထိုအိုက္ဆိုတုပ္မ်ားကို ယင္းတို႔၏ အေလးခ်ိန္အလိုက္ U ၂၃၄၊ U ၂၃၅ႏွင့္ U ၂၃၈ ဟု ေခၚၾကသည္။ သဘာဝအေလ်ာက္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ယူေရနီယမ္တြင္ U ၂၃၈သည္ ၉၉ ့၃ ရာခိုင္ႏႈန္း ပါဝင္၍ [HOONIGAN] U ၂၃၅သည္ ၇ ရာခိုင္ႏႈန္း ႏွင့္ U ၂၃၄ သည္ ့ဝဝ၆ ရာခိုင္ႏႈန္းမၽွသာ ပါဝင္သည္။ U ၂၃၅ အိုက္ဆိုတုပ္ကို အက္တမ္စြမ္းအင္ ထုတ္ လုပ္ရာ၌ အသုံးျပဳၾကသည္။ U ၂၃၅ တစ္ေပါင္ကို လုံးဝကြဲထြက္ေစခဲ့ေသာ္ တီ၊ အင္၊ တီ ေခၚ ေပါက္ကြဲ ေစတတ္ေသာ ပစၥည္းတန္ခ်ိန္ ၉ဝဝဝ ခန္႔ႏွင့္ ညီမၽွေပသည္။
ပစ္ခ်ဗလင္းကို ကေနဒါႏိုင္ငံ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ပိုင္းရွိ ဂရိတ္ဗဲယားလိပ္ေဒသႏွင့္ ကြန္ဂို(လီယိုပိုဗီး) ႏိုင္ငံတို႔တြင္ တူးေဖာ္ရရွိသည္။ ကာႏိုတိုက္ကို ဩစေႀတီးယားတိုက္တြင္ လည္းေကာင္း၊ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု ယူးတားျပည္နယ္ အေရွ႕ပိုင္းႏွင့္ ေကာ္လိုရားဒိုးျပည္နယ္ အေနာက္ပိုင္းတို႔တြင္ လည္းေကာင္း၊ ေပၚတူဂယ္ႏိုင္ငံႏွင့္ ဥေရာပတိုက္ရွိ အျခား ေဒသမ်ားတြင္လည္းေကာင္း တူးေဖာ္ရရွိႏိုင္ေပသည္။
၁၇၈၉ ယူေရနီယမ္သတၱဳ ရွိေၾကာင္းကို ဂ်ာမန္လူမ်ိဳး ဓာတုေဗဒပညာရွင္တစ္ဦးက သိရွိခဲ့ေလသည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ မာတင္ ကလပ္က႐ုတ္ျဖစ္၍ သူသည္ ယူေရနီယမ္ ေအာက္ ဆိုက္တစ္မ်ိဳးကို ေတြ႕ရွိခဲ့ရာ ယူေရးနပ္ၿဂိဳဟ္ကို ဂုဏ္ျပဳေသာ အားျဖင့္ အဆိုပါျဒပ္စင္ကို ယူေရနီယမ္ဟု အမည္ေပးခဲ့ ေလသည္။ သို႔ရာတြင္ ၁၈၄၁ ခုႏွစ္သို႔ေရာက္မွ ျပင္သစ္လူမ်ိဳး ဓာတုေဗဒ ပညာရွင္တစ္ဦးျဖစ္သူ ယူဂ်င္းပဲလီဂိုးဆိုသူက ယူေရနီယမ္သန္႔သန္႔ကို ခြဲထုတ္ႏိုင္ခဲ့ေပသည္။
ယူေရနီယမ္ကို တန္ဆာပလာမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ျဖစ္ေသာ သံမဏိ စပ္ရာတြင္လည္းေကာင္း၊ အိုးခြက္မ်ား အေရာင္ျခယ္ ရာ၊ ေရာင္ေျပာင္းေတာက္ဖန္မ်ား ျပဳလုပ္ရာႏွင့္ အလင္းေပါက္ ေဆးျခယ္ရာတို႔တြင္လည္းေကာင္း အသုံးျပဳၾကေလသည္။ သိပၸံ ပညာရွင္အခ်ိဳ႕က ခရစ္ႏွစ္ ၂ဝဝဝ ေလာက္သို႔ ေရာက္ေသာ အခါ စီးပြားေရးစြမ္းအားအတြက္ ေက်ာက္မီးေသြးကို သုံးမည့္ အစား ယူေရနီယမ္ကို အသုံးျပဳၾကဖြယ္ရွိသည္ဟု ယုံၾကည္ ၾကေလသည္။
း
း
Knowledge World
Comments
Post a Comment